ESCARIBEL cachivache lanean, Sara Santosek dei egiten die etxegabetutako objektuei —naif, alferrak, kurtsia— gustuaren eta formaren hierarkiak desmuntatzeko. Museo bihurtutako merkatu txiki batean bezala, dena marra horizontal batean kokatzen da, profanoa eta herrikoia, kitsch-a eta ahaztua berdintzen dituena: demokrazia material bat, non pieza bakoitza, denik eta txikiena izanda ere, desira nola eraikitzen den galdetzen duen. Bizitako historiak markatutako objektu ahul horiek irudimen-ahalmena berreskuratzen dute, berriz ere egokiak direlako. Dagoeneko ez dute balio, baina esan nahi dute; ez dute produzitzen, baina begiratzeko modu bat bideratzen dute, eta horrek gu geu ere bueltatzen gaitu.

Bisita gidatua